Vragen over seksuele opvoeding beantwoord

Bloot in huis
In ons gezin zijn we gewend om elkaar ook bloot te zien. Zeker als het warm is vinden we het prettig om gewoon bloot te zijn. Voor onze peuter van bijna die is het erg interessant om alle lichaamsdelen van dichtbij te bekijken en ook even aan te raken. We vinden dit op zich oké, maar er komt een moment om daar in te begrenzen. Hoe kunnen we dat het beste doen?

Antwoord
Hoewel het voor uw gezin ‘gewoon' is om elkaar naakt te zien, is dit voor het merendeel van gezinnen toch een ongebruikelijke norm. Dát maakt het lastig om deze vraag te beantwoorden vanuit menselijk oogpunt. Dat u als man en vrouw uw naaktheid aan elkaar toont is heel normaal. Dat past binnen het kader van de intimiteit binnen uw relatie. Een kind valt buiten die intimiteit en het staat op een ander relatieniveau dan de ouders. Kleine kinderen zijn nog zeer lichamelijk ingesteld. Zij missen nog het verstand om onderscheidt te maken tussen wat goed is en wat niet. Hun moreel geweten (normen en waarden kader) wordt van jongs af aan gevormd. Kinderen vertrouwd maken met de norm dat het goed is om zichzelf bloot te geven en het aanraken van andermans geslachtsdelen, vormt ook hun beeld over seksualiteit. Zij leggen hun grenzen m.b.t. tot het respecteren van hun eigen lichaam, maar ook die van een ander, anders dan kinderen die dit niet gewoon zijn om te doen. Stelt u eens voor dat uw kind straks naar de basisschool gaat en - geheel onschuldig bedoeld! - tijdens het omkleden voor de gymles, de vrijheid neemt om de geslachtsdelen van een ander kind aan te raken. Dán heeft u - en uw kind - een groot probleem. Deze kinderen worden over het algemeen gemeden (verjaardagsfeestjes, etc.), omdat veel ouders niet gediend zijn van dit gedrag. U vindt dat u het ergens moet begrenzen. Als ouder beslist u in uw opvoeding welke moraal u uw kind mee wilt geven. Voor een gezonde lichamelijke (en vooral seksuele) ontwikkeling doet u er wijs aan om naaktheid te houden binnen de grenzen van uw persoonlijk intieme relatie als echtpaar.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoe praat ik met mijn dochter van zeven over seks voor het huwelijk?
Met mijn dochter van zeven had ik een gesprek over seksualiteit naar aanleiding van het programma Klokhuis. Het ging over de puberteit van meisjes en wat er dan allemaal aan het lichaam verandert. Eerder had zij al een keer de aflevering van de puberteit van jongens gezien. En we hadden haar zelf al het een en ander verteld. Nu kwam zij met de vraag:"Waarom mag je niet met elkaar vrijen, voordat je getrouwd bent?". In de Bijbel staat dat je je zelf verontreinigd door op de verkeerde manier met seks om te gaan. Gevoelsmatig weet ik dat je jezelf beschadigt en veel verdriet aan doet, als je er verkeerd mee omgaat. Maar ... Hoe moet ik dit aan mijn dochter van zeven uitleggen, op een manier die voor haar duidelijk is?

Antwoord
Het huwelijk betekent dat een relatie wettelijk wordt gemaakt. Je sluit met elkaar een verbond (je maakt een afspraak met elkaar). En daar ga je je aan houden zolang je leeft met elkaar. U kunt dat vertellen aan de hand van uw eigen trouwreportage en belevenis/belofte. Het is belangrijk om aan een kind te vertellen wát die wet inhoudt. Anders begrijpt het kind het begrip ‘wet' niet. U kunt bij het stadhuis afdeling Burgerzaken een brochure halen waar goed beschreven staat wat de huwelijkswet inhoudt. Het gaat namelijk om rechten, plichten en trouw zijn naar elkaar als echtpaar, maar ook ter bescherming van de kinderen. Wie aan seks doet geeft een belangrijk deel van zich zelf (wie jij bent) weg aan een ander. Want seksualiteit is niet alleen maar een technisch verhaal wat alleen maar met het lichaam beleeft en gedaan wordt. Heel je wezen, met al je gevoelens en gedachten die je koestert over jezelf en over die ander raken verstrengeld met elkaar. Daar moet je voorzichtig mee om gaan. Door je relatie wettelijk te maken, verplicht je aan die ander om goed met die ander om te gaan. Om die ander belangrijk en bijzonder te vinden. Maar ook om jezelf belangrijk en bijzonder te vinden. Misschien heeft u wel bepaalde regels in uw gezin. Het is dan niet wettelijk, maar u verwacht dat alle kinderen zich daaraan houden. U heeft een reden waarom u regels stelt. Het heeft te maken met het samen leven met elkaar op een gezonde manier. Iedereen moet zich houden aan de afspraken. Dat zijn de verplichtingen. Houdt iedereen zich daar dan ook aan? Niet dus! Nou, met het huwelijk is dat ook zo. Gelukkig dat er een wet is die je verplicht om je best te doen, en die je steeds weer leert er voor elkaar te zijn.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zelfbevrediging
Hallo, fijn dat ik op deze manier een vraag kan stellen! Ik heb drie kinderen waarvan twee de leeftijd hebben van 11 en 13 jaar. Met mijn dochter en zoon praat ik heel open over seks en zeker in relatie tot God. Echter over het onderwerp zelfbevrediging lees ik niets, of weinig, wat ons ouders kan helpen in het gesprek met onze kinderen. We hebben een boekje van de Rutger Stichting waarin het als iets gewoons word gebracht..... Onze kinderen moeten er wel iets van weten, maar hoe vertel je zoiets, ook in het licht van de Bijbel?? Ik loop hier al heel lang mee, omdat het niet een onderwerp is waar je met een ander eens over gaat praten! Het is een moeilijk onderwerp omdat zelfbevrediging tot verslaving kan leiden. Hoe pak ik dit, samen met mijn man, het beste aan?

Antwoord
Belangrijk is om kinderen van deze leeftijd mee te geven dat het ervaren van seksuele gevoelens niet iets verkeerds is. In hun ontwikkeling horen deze gevoelens er ook bij. Waar ligt dan het ‘gevaar' op het vlak van zelfbevrediging? Seksuele gevoelens zijn sterke gevoelens. Er worden prikkels gevoeld die als prettig en lekker ervaren worden. En ... iets wat prettig is en lekker, vraagt altijd om meer en om vaker. Dát is wat tieners moeten weten. Factor verslaving komt om de hoek kijken wanneer dat ‘meer' en ‘vaker', onbeheersbaar worden. Seksverslaving is de moeilijkste verslaving om vanaf te komen. Het verziekt het beeld van de schoonheid van seksualiteit. Vertel over die prikkels vanuit uw eigen beleving. Natuurlijk niet in details, maar dat ze merken dat u weet waar u over praat. Omdat het een zeer intiem onderwerp is en omdat er verschillen in beleving zijn tussen jongens en meisjes op het seksuele vlak, is het beter om moeder met dochter, en vader met zoon dit te bespreken.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Voorlichting over zelfbevrediging - rol van de vader
Beste Chris, ik las jullie oproep over vragen over seksuele opvoeding. Daar maak ik op de valreep graag gebruik van. Ik ben een moeder van 3 jonge zonen en kom zelf uit een exclusief meisjesgezin. Mijn man is nooit voorgelicht door zijn vader/ouders en heeft jarenlang geworsteld met schuldgevoelens rond zelfbevrediging. Nu staan we zelf voor de opvoeding van onze jongens en ik wil hun graag beter begeleiden in hun seksuele ontwikkeling. Hoe zit het nu met zelfbevrediging? Mijn buikgevoel zegt dat het een gezond onderdeel is van het ontdekking van je eigen seksualiteit, hoewel ik het als meisje nooit gedaan heb (ik wist niet eens dat het kon!). Maar dat het ook uit de hand kan lopen in frequentie en de aandacht die het vraagt. Mijn vraag: wat vertel ik of liever mijn man onze zonen over dit deel van het man-zijn. Wat is prima, waar ligt de grens? Alvast bedankt.

Antwoord
Zie antwoord op vorige vraag. Toevoeging: U heeft een jongens gezin. Uw man speelt daarom de belangrijkste rol in de seksuele opvoeding van de jongens. Jongens laten zich namelijk meer gezeggen door mannen, dan door vrouwen op dit vlak. Vrouwen ‘missen' gewoon wat J om goed te begrijpen hoe een mannen lichaam reageert op seksuele prikkels. Het is ook goed om gelijk porno aan de kaak te stellen. Bij jongens is zelfbevrediging en porno kijken vaak een combinatie.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoe jong vertel je kinderen over seksualiteit?
Onze dochter is 8 jaar en ik heb haar naar aanleiding van een boekje wat ik samen met haar heb gelezen alles verteld over seks en kinderen krijgen. Laatst heeft ze het boekje nog eens gelezen(ze is nog steeds 8) en kwam ze ineens een beetje verbaasd naar me toe: Mam, als jullie seksen gaat papa piemel in jou vagina. Ik zeg ja dat klopt. Dat is toch vies? Zei ze toen. Ik was zelf ook jong toen ik het verhaal over seks hoorde. Ik vond het vreemd en het stootte mij af. Ik wilde nooit seks had ik bedacht. Ik vind het noodzakelijk dat kinderen al jong voorgelicht worden want dat is nodig in deze maatschappij. IS HET OOK ECHT GOED VOOR KINDEREN OM AL ZO JONG ALLES TE WETEN? WANT EIGENLIJK SNAPPEN ZE ER NOG NIETS VAN.

Antwoord
Kinderen verwerken informatie op het niveau en leeftijd waarin zij op dat moment verkeren. De opmerking van uw dochter typeert een acht jarige. Ze hoort en ziet (de informatie vernemen) hoe het gaat, dat is de technische kant van seksualiteit, maar weet ( met het verstand) niet hoe het werkelijk is, de emotionele-relationele kant. Die koppeling ze ook nog niet maken. Daar is ze gewoonweg nog té jong voor. Een eenvoudig antwoord op haar vraag zou zijn "Meisje, dat is niet vies, want het is van papa en mama. En wij vinden elkaar niet vies! Als je wat groter bent, begrijp je dat beter en zullen we het er nog een keer over hebben. Goed?!" Het mooie is dat u al aandacht hebt besteedt aan bepaalde aspecten waar seks bij komt kijken. U heeft daarmee gelegenheid en openheid gecreëerd waardoor uw kind zich veilig genoeg voelt om u deze vraag als 8-jarige te stellen. Natuurlijk is het niet goed om alle in en outs aan jonge kinderen te vertellen. Houdt rekening met wie zij zijn en waar zij zich in hun beleving bevinden. Toch kunt u niet altijd voorkomen dat u jonge kind onthouden wordt van informatie op het seksuele vlak. Openheid (door het bespreekbaar te maken) en veiligheid (niet negatief en veroordelend) zijn daarbij belangrijke zaken.